با عرض تبریک سال نو

به دلیل درپیش بودن مسافرت های نوروزی، تا  پایان تعطیلات نوروزی این وبلاگ تعطیل می باشد.

 

سال نو مبارک

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت   توسط عباس کهتری  | 

 

روغنهای های پایه به سه دسته تقسیم بندی می شوند

1-     روغن پایه معدنی

2-    روغن پایه گیاهی

3-    روغن پایه سینتتیک

که بسته به نوع محصول و شرایط استفاده میتوان از هر یک از روغنهای پایه فوق استفاده کرد. حال به توضیح هریک از گروه فوق می پردازیم.

روغنهای پایه معدنی حاصل از پالایش برش LUBCUT نفت خام تهیه میگردد که خود با توجه به نوع نفت خام تقسیم بندی خاص خود را داراست.

روغن پایه گیاهی از دانه های روغنی مانند آفتابگردان تولید می شوند و عموماً در محصولاتی از این نوع روغن پایه استفاده می شود که امکان آلوده شدن مواد غذائی وجود داشته باشد.

روغنهای پایه سینتتیک نیز با توجه به نیاز مندیهای روزمره بشر و همچنین بهبود برخی شرایط روغنهای پایه معدنی با استفاده از روشهای شیمیائی تهیه و عرضه میگردد مشهورترین نوع روغن پایه هائی از این دست پلی آلفا اولفین PAO و یا پلی گلایکول ها هستند.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم اسفند 1387ساعت   توسط بابک یاری  | 

امروزه با گران شدن بنزین به نظر می رسد تا حدودی محدودیت های ناشی از گران بودن انرژی و سوخت قابل درک شده است. بنابراین هر عاملی که به نحوی منجر به کاهش مصرف سوخت در خودرو گردد با اهمیت به نظر می رسد. این عوامل به دو دسته تقسیم می شود. موارد مربوط به طراحی و ساخت موتور و موارد تاثیر گذار در کارکرد بهینه آن. دسته اول عوامل، به رغم تاثیر نسبتاً زیادشان در کاهش مصرف سوخت، پرهزینه بوده و برای خودروهای موجود چندان راهگشا نیست. اما در مورد بهینه سازی شرایط کارکرد موتور عواملی نظیر کیفیت سوخت، کیفیت روغن مصرفی و فیلترهای هوا و روغن تاثیر بسیار زیادی خواهند داشت.

در مورد کیفیت سوخت به دلیل انحصاری و دولتی بودن تولید آن، امید زیادی به تغییر کیفیت آن نیست. اما در مورد روغن بحث تا حدود زیادی متفاوت است. انتخاب روغن توسط خود مصرف کننده و تعویض گاه به گاه آن می تواند یکی از پارامترهای قابل تغییر در کیفیت کارکرد موتور و در نتیجه آن کاهش مصرف سوخت باشد.

روغن به دو صورت می تواند در کاهش مصرف سوخت موثر باشد. اولین و تاثیر گذارترین راه، انتخاب روغن با گرانروی پایین و شاخص گرانروی بالا می باشد. در هنگام استارت سرد هرچه روغن روانتر باشد، موتور با راحتی بیشتری به حرکت درآمده و اتلاف انرژِی کمتری خواهد داشت. از سویی این روغن با افزایش دما باید گرانروی خود را حفظ کند، زیرا کاهش بیش از اندازه گرانروی سبب می شود تا فیلم روانکار بین قطعات در حال حرکت تشکیل نشود و عملا روانکاری مناسب انجام نشود. بنابراین شاخص گرانروی این روغن نیز باید بالا باشد تا کمترین تغییرات گرانروی را نسبت به تغییرات دما از خود نشان دهد. به چنین روغنی در اصطلاح روغن چند درجه ای گفته می شود. رجوع شود به اصول روانکاری

 

روش دیگر استفاده از بهبود دهنده های کیفیت سطح یاFriction modifiers  است. این مواد با برطرف کردن ناهمواری سطوح در حال حرکت در مقیاس میکروسکوپی ضریب اصطکاک بین سطوح را کاهش داده و روانکاری را افزایش می دهد که نتیجه نهایی آن کاهش مصرف سوخت می باشد. تاثیر این مواد به حدی ثابت شده است که در سطوح کیفیت اخیر روغن استفاده از آنها در روغن الزامی شده است.

در نهایت می توان گفت با استفاده از یک روغن چهار فصل با گرانروی پایین نظیر روغن 10W40 یا حتی 5W50 با سطح کفیت بالا که دارای مواد بهبود دهنده کیفیت سطح باشند می توان تا 5 درصد کاهش مصرف سوخت را انتظار داشت که در این شرایط درصد بالایی به حساب می آید.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت   توسط عباس کهتری  | 

 

روغن توربین یک روانکار از دسته روغن های گردشی است که باید دارای خصوصیات فیزیکی و شیمیایی ویژه ای برای انجام وظایف مورد نظر در توربین باشد.این وظایف عبارتند از:

1-   روانکاری یاتاقان ها، چرخ دنده ها و کوپلینگ ها.

2-   انتقال حرارت و خنک کاری در یاتاقان ها.

3-   عملکرد مناسب هیدرولیکی.

4-   محافظت از زنگ زدگی و سایش.

برای انجام این وظایف در توربین ، روغن توربین باید دارای خواص فیزیکی و شیمیایی ویژه ای باشد تا بتواند برای مدت طولانی در شرایط مناسب در توربین کار کند. این خصوصیات عبارتند از:

1-   جلوگیری از اکسیداسیون.

2-   جلوگیری از خوردگی و سایش.

3-   جداپذیری از آب و هوا.

4-   جلوگیری از کف کردن.

برای تامین این خصوصیات سازندگان روغن با استفاده از روغن پایه مناسب و مواد افزودنی ویژه روغن توربین را تولید می کنند.

در ترکیب روغن توربین ، حداکثر 3% از مواد افزودنی استفاده می شود، این امر نشان می دهد که تامین بخش عمده ای از خصوصیات این روغن بر عهده روغن پایه است و مواد افزودنی تقویت کننده خصوصیات روغن پایه هستند. به همین منظور سازندگان روغن برای انتخاب روغن پایه مورد استفاده در روغن توربین دقت زیادی به عمل می آورند.

حال ببینیم زمان کارکرد روغن توربین چقدر است؟

آنچه در مقاله زمان کارکرد روغن هیدرولیک چقدر است؟ گفته شد در مورد روغن های توربین نیز صدق می کند. ولی در توربین ها به دلیل اهمیت و حساسیت کار ، دقت بیشتری از طرف سازندگان توربین به مسایل مربوط به روغن و شرایط نگهداری آن شده است.

سازندگان توربین بر اساس نوع توربین (گاز، بخار، آب) شرایط خاصی را برای نگهداری روغن توربین در نظر می گیرند ، برای مثال در روغن مورد استفاده در توربین های بخار و آب خاصیت جداپذیری از آب در درجه اهمیت بالایی قرار دارد ، در حالی که در توربین های گاز این خاصیت در اولویت قرار ندارد. ولی خصوصیتی مانند عدد اسیدی در تمام توربین ها اهمیت دارند و سازندگان برای توربین های تولیدی خود حدود مشخصی را برای این مشخصه تعریف می کنند.

در هر صورت بهترین کار برای نگهداری از روغن توربین استفاده از توصیه سازندگان توربین و مشاوره متخصصین روانکاری در برنامه CM است.

نکته بسیار مهم در کارکرد با روغن توربین رعایت مواردی است که متخصصین روانکاری برای جلوگیری از آلودگی روغن توربین به مصرف کننده ارایه می دهند. چرا که بارها دیده شده که به دلیل عدم رعایت این موارد علاوه بر از بین رفتن روغن، آسیب های جدی نیز به یاتاقان های توربین وارد شده که برطرف کردن آن نیاز به وقت و هزینه زیادی داشته است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت   توسط رضا صدرایی  | 

در ادامه مطلب روغنهای دنده به بیان مطالبی در مورد روغنهای دنده صنعتی می پردازیم. در صنعت دنده های متفاوتی به صورت محدود یا در جعبه دنده ها استفاده می شوند و برای روانکاری آنها از روغنها و برخی مواقع گزیسها استفاده می شود.

مهمترین و معروفترین دسته بندی این روغنها توسط استاندارد DIN 51517 انجام شده اند در این تقسیم بندی سه نوع روغن دنده وجود دارد. روغنهای دنده C که یک روغن پایه و بدون مواد افزودنی است. روغن CL که یک روغن گردشی و بدون مواد افزودنی EP است و روغن CLP که یک روغن دنده با وجود مواد افزودنی EP یا تحمل فشار است. روغنهای CLP همان روغهای دنده صنعتی متداول هستندکه عمدتاً روغنهای دنده را با نام CLP می شناسیم

روغن دیگری نیز با نام CGLP وجود دارد که در این استاندارد به آن اشاره ای نشده است اما این روغن یک روغن دنده برای ماشین ابزار ها است که علاوه بر داشتن مشخصات روغن دنده دارای مشخصات روغن هیدرولیک نیز بوده و دارای مواد چسبنده نیز هست. این مواد چسبنده سبب باقیماندن روغن در محل روانکاری کشویی ها و اجزای رفت و برگشتی ماشین ابزار ها می شود.

گرانروی روغنهای دنده بر اساس طبقه بندی ISO مشخص می شود و دارای گرید های 5 تا 1000  است . با این حال گرید های 150 تا 680 متداول تر از گرید های دیگر است.

آماده پاسخگویی به سوالات شما در این زمینه هستیم

در همین زمینه:  روغن دنده خودرو   و   دنده ها و روانکاری

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت   توسط عباس کهتری  | 

این مطلب در پاسخ به پرسش زیر که از طرف آقا/خانم آذربون مطرح شده، ارایه می گردد.

پرسش: آیا دمای نقطه ریزش در یک روغن کمپرسور تبریدی باید از دمایی که کمپرسور ایجاد      می کند کمتر باشد ؟

در روغن های کمپرسور خصوصیتی به نام نقطه توده شدن (Floc Point) اهمیت بسیار مهمی دارد. این نقطه بالاترین دمایی است که در مجاورت سیال تبریدی در روغن مواد مومی موجود در آن به حالت جامد در می آیند و ظاهر روغن را راکد می کنند. پایین بودن نقطه توده شدن مشخصه مطلوبی برای روانکارهای سیستم برودتی است. این مشخصه با نقطه ریزش (Pour Point) (پایین ترین دمایی که در آن روغن هنوز جاری است) متفاوت است. در واقع نقطه توده شدن از نقطه ریزش بالاتر است .

حال با دانستن مفهوم این دو مشخصه می توانیم در انتخاب روغن کمپرسور تبریدی دقت کنیم.

در انتخاب روغن کمپرسور باید دقت شود که نقطه توده شدن روغن از دمایی که توسط کمپرسور ایجاد می شود کمتر باشد، تا در حین کار به دلیل اختلاط روغن با سیال تبریدی، مواد مومی بصورت جامد در نیایند. چرا که این اتفاق باعث وارد شدن خسارت به کمپرسور و توقف کار می شود.

نتیجه دمای نقطه ریزش در یک روغن کمپرسور از دمایی که کمپرسور ایجاد می کند کمتر است.

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم اسفند 1387ساعت   توسط رضا صدرایی  | 

 

کمپرسور وسیله ای است که انرژی مکانیکی را به تراکمی برای تامین گاز یا هوای فشرده تبدیل میکند.

کمپرسورها بطور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:

1-     کمپرسورهای دوار Rotating

2-     کمپرسورهای رفت و برگشتی Reciprocating

این دو دسته نیز خود به انواع گوناگون تقسیم بندی می شوند که در این مقاله به آنها پرداخته نمی شود.

نوع دیگری از تقسیم بندی کمپرسورها بر اساس گاز مورد تراکم است که آنها را به سه دسته زیر تقسیم بندی می کند:

1-     کمپرسورهای هوا

2-     کمپرسورهای گاز

3-     کمپرسورهای سرد

 

کمپرسورها در صنایع مختلف بخصوص صنایع پتروشیمی و گاز بطور گسترده ای کاربرد دارند. در واقع کمپرسورها در این صنایع جریان اصلی خط تولید را بطور مداوم حفظ می کنند و اهمیت بسیار بالایی برای این صنایع دارند. از این رو نگهداری این تجهیزات در شرایط مطلوب و کارایی مناسب در درجه اهمیت بالایی قرار دارند.

یکی از موارد بسیار مهم در کمپرسورها استفاده از روغن کمپرسور مناسب در آنها است. روغن کمپرسور نیز مانند روغن های دیگر از دو بخش اصلی روغن پایه و مواد افزودنی تشکیل شده است که روانکاری ، خنک کاری ، آب بندی و جلوگیری از خوردگی و سایش از مهمترین وظایف عمومی این روغن ها به شمار می روند.

با توجه به تنوع زیاد کمپرسورها ، تعریف سطوح کیفیت روغن برای تمامی آنها در یک استاندارد امکان پذیر نیست ولی معروف ترین سطح کیفیت تعریف شده برای کمپرسورهای رفت و برگشتی بر اساس استاندارد DIN 51506 به شکل زیر است :

VB , VBL , VC , VCL , VDL

خصوصیات این سطوح کیفیت با طراحی روغن های کمپرسور جدید به ترتیب از چپ به راست بهبود پیدا کرده اند.

این سه خصوصیت عبارتند از:

1-     مقدار مواد ضد اکسداسیون.

2-     تمایل به تولید کک و مواد صمغی.

3-     کیفیت روغن پایه.

 

برای انتخاب روغن مناسبی که بتواند این وظایف را در یک کمپرسور انجام دهد به چند عامل باید توجه کرد.

1-     نوع کمپرسور:

انواع مختلف کمپرسور شرایط کارکرد متفاوتی با هم دارند در نتیجه تاثیر آنها بر خواص روغن نیز یکسان نخواهد بود.

2-     نوع عملکرد کمپرسور:

به شرایط کاری کمپرسور بستگی دارد.

3-     نوع گاز مورد تراکم:

گازهای مختلف می توانند بر روی روغن تاثیر گذار باشند. از اینرو انتخاب روغن سازگار با گاز مورد استفاده در کمپرسور اهمیت بسیار بالایی دارند و در صورتیکه این نکته رعایت نشود امکان بروز مشکلات بسیار جدی برای روغن و کمپرسور و درنتیجه خسارت سنگین به کاخانه وجود دارد. این موضوع بطور ویژه در کمپرسورهای تبریدی که با گازهای سرد کننده مختلفی کار میکنند مورد توجه قرار می گیرد.

4-     توصیه سازنده:

این موضوع در انتخاب روغن یکی از مهمترین مسایل به شمار می رود.

 

بطور کلی در صنعت ، برای کمپرسورها از روغن هایی با تنوع بسیار بالا استفاده می شود، که می توان از روغن های کمپرسور ، موتور ، توربین و روغن های کمپرسور تبریدی نام برد. روغن های نامبرده هرکدام بنا به ویژگی های خاصی که دارند می توانند در برخی از انواع کمپرسورها کارایی داشته باشند و نیازهای روانکاری آنها را تامین کنند.

روغن های مربوط به کمپرسورهای سرد کننده به دلیل نوع خاص کاربرد و ویژگی گازهای سرد کننده در دمای کارکرد آنها ، با روغن های کمپرسورهای دیگر اختلاف قابل توجهی دارند. که در فرستی دیگر به آنها خواهیم پرداخت.

+ نوشته شده در  شنبه سوم اسفند 1387ساعت   توسط رضا صدرایی  |